نظر سنجي بين صهيونيستها "اگر دست شما به مسلمانان برسد چه كار شان مي كنيد؟" صهيونيستها :همه مسلمانان راقطعه قطعه مي كنيم America the Great Satan اسلام دین جاودان
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
نویسندگان
جستجو
آرشیو مطالب
اللهم صل علی محمد وال محمد
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
فناعت مالی که تمام نمی شود/القناعه مال لا ینفد/ حضرت علی علیه السلام


شاید هروقت به ماه صفر رسیدید بارها شنیده باشید که ماه صفر ماه سنگینی است وخیلی ها سعی بر مواظبت خودشان دراین ماه را دارند وبیشتر صدقه میدهند ،دعا میکنند ویاانفاق می دهند اما چرا؟؟؟؟

مشهور است که سنگینی ماه صفر بواسطه رحلت پیامبر اعظم صلی الله علیه وآله وسلم است که این بزرگترین الم ومصیبت  بر روی زمین است که هرزمان به این واقعه عظمی نزذیک میشویم تاثیرش برای خلق بسیار بوده وتحملش برای همگان سخت است/

همچنین شهادت حضرت امام حسن وامام رضا علیهما السلام بر این بار گران می افزاید/

 

بدون شک قبض قلب مبارک حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بواسطه دردهای این ماه بخصوص شهادت امام حسین علیه السلام ورنج هایی که دیده اند بر اهل معرفت نیز اثر گذاشته واثر وضعی این درد بزرگ امان را ازاهل الله می گیرد وهرکس به اندازه معرفتش این سنگینی را درک میکند/

برای این درروایات داریم که دعای:

(( یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ! ))




برچسب ها : سنگینی ماه صفر برای چیست؟؟


علاّمه حلّى شب جمعه اى به زیارت سیّد الشّهداء (علیه السلام) مى رفت. ایشان تنها بر روى الاغى سوار شده بود وتازیانه نیز در دستش بود.
در بین راه شخص عربى پیاده به همراه علاّمه راه افتاده وبا هم به صحبت مشغول شدند. وقتى مقدارى از راه رفتند علاّمه متوجّه شد که این شخص مرد دانایى است بنابراین در مورد همه مسائل علمى با هم صحبت کردند وعلاّمه بیشتر متوجّه مى شد که این مرد صاحب علم و فضیلت بسیارى است.
 
علاّمه مشکلاتى که برایش در علوم پیش آمده بود را یکى یکى از آن شخص سؤال مى کرد وآن شخص همه آنها را جواب مى فرمود تا اینکه به مسئله اى رسیدند که آن شخص فتوایى داد ولى علاّمه آن فتوا را ردّ کرد وگفت: (حدیثى در مورد فتواى شما نداریم).
آن مرد گفت: (حدیثى در این مورد شیخ طبرسى در کتاب تهذیب بیان کرده است وشما از اوّل کتاب تهذیب فلان قدر ورق بزنید در فلان صفحه در سطر چندم این حدیث را مشاهده خواهید نمود).
علاّمه تعجّب کرد که این شخص چه کسى است؟! آنگاه علاّمه از آن شخص پرسید:

(آیا در زمان غیبت کُبرى مى توان امام زمان (علیه السلام) را زیارت کرد یا نه؟!)
 
در این هنگام تازیانه از دست علاّمه افتاد وآن شخص بزرگوار خم شد وتازیانه را از روى زمین برداشته ودر دست علاّمه گذاشت وبه علاّمه فرمود:

(چگونه صاحب الزّمان را نمى توان دید در حالى که دست او در میان دست توست).


پس علاّمه بى اختیار خود را از روى حیوان به پایین انداخت که پاى آن حضرت را ببوسد واز هوش رفت. چون به هوش آمد کسى را ندید، به خانه برگشت وبه کتاب تهذیب مراجعه کرد وآن حدیث را در همان صفحه وسطرى که حضرت نشان داده بود ملاحظه نمود).
 
 
(منبع : قصص العلماء)



برچسب ها : تشرف علامه حلی به محضر امام زمان علیه السلام

تهمت

با اینکه همه میدانیم وبارها خوانده ایم که آبروی مومن بزرگتر ازکعبه وحتی قرآن است اما براحتی دست به تهمت می زنیم وبراحتی آبروی افراد را میبریم درحالی که میدانیم گناه کبیره است /گناهی که بدون هیچ زحمتی کبیره شده وانسان را قطعا درآتش جهنم خواهد انداخت.

که تفکر دراین نتیجه وحشتناک می تواند مانع انجام چنین عملی گردد

وآنگاه که انسان در حق غیر به چیزی که راضی نیست دروغ بگوید به عبارت دیگر چیزی را به دروغ به دیگری نسبت دهد و شخصی که مرتکب گناه و عمل زشتی نشده به انجام آن متهم کند و یا عیب و نقصی را که در او نیست به او بچسباند و فرقی نیست که این نسبت دروغ در حضور او باشد یا در غیاب. تهمت بسته است

(درحالی که نمیداند)

.

.

.

 

 

اذا اتهم المۆ من اخاه انماث الایمان من قلبه کما ینماث الملح فى الماء

آن گاه که مۆ من به برادر مۆ منش تهمت زند، ایمان در دل او ذوب مى شود؛ همان گونه که نمک در آب ذوب مى شود.

امام جعفر صادق (علیه السلام ) فرمود:
من اتهم اخاه فى دینه فلا حرمه بینهما.


کسى که برادر دینى اش را متهم کند ، بینشان حرمتى وجود ندارد.

. امام جعفر صادق (علیه السلام ) در این زمینه مى فرماید:


من روى على مۆ من روایه یرید بها شینه و هدم مروءته لیسقط من اعین الناس اخرجه الله من ولایته الى ولایه الشیطان ،

فلا یقبله الشیطان


اگر کسى سخنى را بر ضد مۆ منى نقل کند و قصدش از آن ، زشت کردن چهره او و از بین بردن وجهه اجتماعى اش باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد، خداوند او را از محور دوستى خود خارج مى کند و تحت سرپرستى شیطان قرار مى دهد؛ (ولى) شیطان هم او را نمى پذیرد

این راباید بدانیم که عمل همه انسان ها راباید حمل برصحت نمود وازبد بینی وسوء طن پرهیز کرد زیرا همین سوء ظن ممکن است باعث شود که درمقابل افراد جبهه گیری نماید


پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم یک وقت در حضور اصحاب فرمود:

«الا اخبرکم بشر الناس، آیا به شما خبر ندهم که بدترین مردم کیست؟ گفتند: بلی یا رسول الله. فرمود: بدترین مردم آن کسی است که خیر خودش را از دیگران منع می کند و هر چه دارد تنها برای خودش می خواهد. آن هایی که حاضر بودند گمان کردند با این مقدمه دیگر بدتر از این افراد کسی نیست.

یک وقت فرمود: آیا می خواهید به شما بگویم از این بدتر کیست؟ صنف دیگری را ذکر فرمود. اصحاب گفتند: خیال کردیم بدتر از این گروه دوم دیگر کسی نیست. بعد فرمود: آیا می خواهید از آن بدتر را به شما بگویم کیست؟ گفتند از این بدتر هم مگر هست؟ آنگاه صنف سوم را فرمود: بدتر از این افراد، مردمان بد زبان فحاش تهمت زن و آبروبرند. اینجا دیگر حضرت توقف کرد، یعنی بدتر از اینها دیگر وجود ندارد.



برچسب ها : گناهی که شیطان هم ازآن بیزار است ، من اتهم اخاه فى دینه فلا حرمه بینهما