قطع رابطه با دوست بدزبان

     نقل شده که روزی یکی از یاران امام صادق(ع) در خدمت ایشان به جایی رهسپار بود، غلام آن مرد از آن ها عقب افتاد، مرد او را صدا زد ولی غلام جواب نداد، بار دوم و سوم هم او را فرا خواند، اما باز از غلام پاسخی شنیده نشد. آن مرد به غلام دشنام داد و گفت: ای حرامزاده با تو هستم!

     امام صادق(ع) با شنیدن این ناسزا از راه رفتن باز ایستادند و فرمودند: چه گفتی؟ صحابی گفت: یا بن رسول الله، چون پدر و مادرش مسلمان نبوده و از بلاد غیراسلامی هستند، لذا این ناسزا را دادم و این نسبت حقی است که گفتم. حضرت فرمودند: مرا با پدر و مادر او کاری نیست، چرا به او فحاشی می کنی؟ بعد فرمودند: دیگر حق نداری با من رفت و آمد کنی. (نقل کردند که امام تا پایان عمرشان، آن صحابی را به حضور نپذیرفتند و با او رفت و آمد نکردند!)

امام صادقـ علیه السلام ـ فرمود:

«فحش دادن ظلم است و ظالم در آتش دوزخ قرار دارد.» (کافی، ج2، ص325؛ وسائل، ج11، ص330)

 2ـ ‌پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ فرمود:

«خداوند بهشت را حرام کرده بر هر دشنام دهنده بی‌آبروی بی‌حیائی که از آن چه می‌گوید و از آن چه به او گفته می‌شود باکی ندارد و متاثر و ناراحت نمی‌شود.» (کافی، ج2، ص323؛ وسائل، ج11، ص329؛ تحف العقول، ص416).



برچسب ها : فحش دادن ، قطع رابطه با دوست بدزبان