پس از تلاشی وافر، (20سال)عاقبت علی بن ابراهیم بن مهزیار را وعده وصل دادند. او این بار سفر حج را با امیدی بیش تر به جای می آورد. اعمال حج و عمره را به اتمام رسانیده بود که شب هنگام در مسجد الحرام با آن شخص وارسته و بلندمقام که چهره ای جذاب و دلنشین داشت، ملاقات نمود. او از یاران حضرت ولی عصر ارواحنا فداه بود. بالاخره پس از سلام و معرفی خود و مکالمه ای کوتاه، قرار تشرف به محضر مبارک امام سلام الله علیه نهاده شد. هر دو رأس ساعت مقرر به وعده گاه آمدند. قاصد امام، پسر مهزیار را تا برابر خیمة سراسر نورانی مولا همراهی کرد. سپس از خدمت امام علیه السلام برای او اجازه ورود گرفت و علی به سعادت دیدار امام زمانش نائل آمد. به محض ورود به خیمه سلام کرد و سخنانی بین امام و او رد و بدل شد. در این قسمت، به فرازهای آغازین سخن امام علیه السلام اشاره می کنیم
"فقال: یَا أبَالحَسَن، قد کُنَّا نَتَوَقَّعُکَ لَیلاً و نَهاراً، فَمَا الَّذِی بطِیء بِکَ عَلَینَا"
ای ابالحسن، ما شب و روز توقع آمدن تو را داشتیم، چه چیز آمدنت را به نزد ما به تأخیر انداخت؟عرض کردم: ای سرورم، تاکنون کسی را نیافته بودم تا مرا به سوی شما رهنمون شود. به من فرمودند: هیچ کس را نیافتی که تو را راهنمایی کند؟! پس با انگشت مبارکش خطی بر زمین کشید و فرمود: نه، این گونه نیست، و لکن شما

1-اموالتان را افزون ساختید /

2- اختلاف و حیرتی به زیان مؤمنان ضعیف پدید آوردید /

3- بین خود قطع رحم نمودید،/ پس الآن برای شما چه عذری مانده است؟
عرضه داشتم: توبه، توبه، بخشش و گذشت، بخشش و گذشت.

آن گاه فرمودند: ای پسر مهزیار،

"اگر استغفار و طلب آمرزش بعضی از شما برای برخی دیگر نمی بود، هر که روی زمین بود ، غیر از شیعیان خاص که کردارشان با گفتارشان همانند و مشابه است، هلاک می شد.

(1)
کسب حرام و در آمد غیر موافق با شرع، انسان را از امام علیه السلام دور می کند و حتی ممکن است اعلان جنگ با خدا و رسول او باشد (2)و یا خدای ناخواسته شخص را به نبرد با امام علیه السلام تحریک کند. در کربلا چنین شد و برآورد امام حسین سلام الله علیه از آسیب یاران یزید همین بود. (3)

البته فرمایش حضرت ولی عصر ارواحنا فداه اینجا به نکته ای دیگر اشاره دارد و آن حضرت جمع مال حلال را نیز برنتابیده اند، تا دنیا برای ما هدف نشود.

(ما ظهور امام زمانمان را هم برای دنیایمان می خواهیم)


پی نوشت ها:
1. قُلْتُ یَا سَیِّدِی، لَمْ أجِدْ مَنً یَدُلُّنِی إلَی الآنِ. قَالَ لِی لَم تَجِدُ أحَداً یَدُلُّکَ؟! ثُمَّ نکَثَ بِاُصْبُعِهِ فِی الأرضِ ثُمَّ قَالَ لَا وَلَکِنَّکُم کَثَّرتُمُ الأموَالَ وَ تَحَیَّرتُم عَلی ضُعَفَاءِ المُؤمِنِین، وَ قَطَعتُمُ الرَّحِمَ الَّذِیَ بَینَکُم، فَأَیُّ عُذْرٍ لَکُمُ الآن؟ فَقُلتُ: التَّوبَة التَّوبَةُ، الإقَالةُ الإقَالةُ، ثُمَّ قَالَ یَابن مَهزِیار، لَولَا استِغفَارُ بَعضِکُم لِبَعضٍ، لَهَلَکَ مَن عَلَیهَا إلّا خَواصُّ الشِّیعَةِ الّتِی تَشَبهُ أقوَالُهُم أفعَالَهُم. سید هاشم بحرانی، تبصرة الولیّ ممّن رای القائم المهدی علیه السلام، رسالة 46
2. چنانچه قرآن کریم رباخواری را در حکم اعلان جنگ با خداوند دانسته است: فاذنوا بحرب من الله ورسوله. بقره(2)، 279
3-پاسخ امام حسین سلام الله علیه به خواهرشان در کربلا که پرسید: مگر خود را به این قوم معرفی نفرمودید؟ این بود: خواهرم، شکم هاشان از حرام پر شده است. بنابراین حق در دل آنها جایگزین نمی شود.
منبع  سودای روی دوست، نوشته دکتر مرتضی آقاتهرانی



برچسب ها : علی بن ابراهیم بن مهزیار ، بین خود قطع رحم نمودید،