حکم سعدالدین نزارى معاصر با شیخ مصلح الدین ، سعدى شیرازى بوده . این دو بزرگ با یکدیگر رفت و آمد و آمیزش مخصوصى داشتند به طورى که شیخ سعدى دوبار براى دیدن شیخ به شیراز رفت . سعدى در مقام تجلیل و پذیرائى او بر آمد به اندازه اى در تشریفات مهماندارى تکلف ورزید و خود را به مشقت انداخت که حکیم چندانى در شیراز توقف نکرد. در موقع حرکت به شیخ گفت ما که رفتیم اما شرط مهمان نوازى این نبود که معمول داشتید. شیخ از این سخن در شگفت شد و پوزش خواست .

هنگامى که سعدى براى دیدار حکیم به قهستان سفر کرد و به شهر بیرجند وارد شد، حکیم را در مزرعه فوادج یافت که مشغول زراعت بود. حکیم سعدى را به خانه فرستاد و خود همچنان مشغول انجام کار کشاورزى بود تا فراغت حاصل کرد. در پذیرائى شیخ هیچگونه تکلیفى به خود راه نداد و به طور معمول پذیرائى نمود. تهیه خوراک و لوازم مهمانى را آنقدر ساده و بى پیرایه گرفت که شیخ سه ماه در بیرجند ماند. در آن هنگام خیال حرکت کرد. حکیم به دوستان خود گفت اینک شیخ به فکر مراجعت است آنچه شرط پذیرائى است بجا آورید. یک ماه بزرگان بیرجند به پذیرائى شیخ پرداختند و دعوت ها کردند و در مراسم تشریفات مقدم او کوشیدند. در موقع حرکت حکیم ، شیخ گفت شرط مهمان نوازى این است که خالى از تکلف باشد تا مهمان را توقف میسر گردد.

ازتاریخ قهستان



برچسب ها : مهمان نوازی