سالها ازقانون حمایت ازشعار "فرزند کمتر ، زندگی بهتر
" می گذرد .شعاری که ازهمان ابتدای قانونی کردنش مورد انتقاد بعضی از مراجع
،تحلیلگران وسیاسیون جامعه قرار گرفت.قانونی که برای جهت بخشی برنامه های تنظیم
خانواده وضع گردیدتا ازرشد بی رویه وسریع موالید جلو گیری کند. درابتداء امر، طعم
خوش این شعاربر دهان خیلی ها شیرین می نشست وهمه درپی زندگی بهتر، برآن شدند تا تجربه
جدیدی ازآن داشته باشند بخصوص جوانان که درجستجوی زندگی بهتری نسبت به گذشتگان
بودند راه را برای خود هموار می دیدند. اما بعد گذشته چندین سال چیزی ازنایل شدن
به اهداف این طرح بدست نیامد وفقط سوال پشت سوال مطرح گردید .مگر قرار نبود وضع
خانواده بهتر شود ؟

مگر همه درپی زندگی بهتر نبودیم ؟پس چرا با کنترل جمعیت
وتحقق شعار "فرزند کمتر ،زندگی بهتر" هیچ تغییری احساس نشد .

آیا با کم شدن سرانه وکنترل زاد و ولد میزان تولید داخلی
افزایش یافت یا کاهش؟(بدون درنظر گرفت عوامل خارجی).میزان سهم مردم درارتقاء سطح
زندگیشان تا چد حدی بود؟

آیا گمان نمی رفت شعار "دختر ،پسر، دوبچه کافیست
"که زاییده این طرح بود مردم را به خاطر داشتن رفاه بیشتر به خانواده ای تک
فرزندی ترغیب نماید.

همه می دانیم ازنظر سیاسی یکی ازپارامترهای
"قدرت" جمعیت است .هرچه تعداد افراد یک ملتی بیشتر باشند حداقل، قدرت
بازدارندگی درجامعه بین الملل را دارا خواهد بود .

باگذشت سالها ازاجرای این قانون درکشور آیا جامعه به سمت
جوان شدن گرایش پیدا کرده است یا درحال پیر شدن است.

وسوالات دیگری از این نوع که به جای خود نیاز به جوا ب های
سیاسی فقهی واجتماعی و.. دارد.

دراین نوشتار سعی برآن شده تا به برسی گذرا به این قانون که
سالهاست درکشورمان اعمال می شود بپردازم.وازنظرعده ای ازصاحب نظران استمداد خواهیم جست.


کنترل جمعیت یا تنظیم خانواده؟

موضوع کنترل جمعیت و تنظیم خانواده دو مبحث جداگانه است زیرا
تنظیم خانواده درمورد افزایش ویا کاهش فرزندان واولاد یک خانوار بحث دارد و عمدتاًسطح
بحث آن خانواده  است اماکنترل جمعیت به
مباحث کلان افزایش جمعیت و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی آن می پردازد.هرچند پیامدهای
ناشی ازتنظیم خانواده اگرکارشناسانه نباشدتبعات سوء به همراه خواهد داشت.

 

هدف ازکنترل جمعیت:

سازمان ملل گزارشی ازوضعیت جهان درسال 1990 ارایه نموده است
که درآن تعابیری ازقبیل"بمب جمعیت" و "فاجعه انفجار جمعیت"، 

درباره رشد بی‌رویه جمعیت بیان شده است تا هشدار دهد که جمعیت دنیا سریع‌تر از آنچه انتظار می‌رود روبه‌فزونی است.

 [1].

صاحب نظران معتقد به کنترل جمعیت آن را عامل پیشرفت اقتصادی
و مولد ثروت می‌دانسته اند و عده‌ای از متفکران با افزایش جمعیت موافق
بوده و و گروهی دیگر افزایش جمعیت را باعث فقر و تنزل سطح رفاه دانسته و مخالف آن
بوده‌اند

 [2]

اگر اغراق نباشد شاید بتوان گفت عامل اصلی کنترل جمعیت جدای
ازمشکلات اقتصادی عدم کنترل وبرنامه ریزی دولتمردان یک جامعه درجهت سامان بخشی  بهینه  درابعاد گوناگون کشور می باشد.

وگر نه کدام دولتمردیست که ازتاثیر گذاری خیل عظیمی ازمردم
درروابط بین الملل (ایجاد امنیت،کسب قدرت و...)چشم پوشی نماید.

سابقه کنترل جمعیت:

از دهه های پایانی قرن
هیجدهم با طرح دیدگاه «مالتوس» به موضوع تنظیم خانواده، آغاز شد

.[3] در ایران، سیاست های جمعیتی مبتنی بر تنظیم خانواده،
طی دو مرحله اتخاذ و به مورد اجرا گذاشته شد. مرحله نخست، پیش از انقلاب و حدوداً
از سال های 1341 آغاز شد و برای اولین بار دولت به مسایل جمعیتی توجه کرد. در
برنامه سوم عمرانی، مسئله جمعیت مورد عنایت قرار گرفت و در سال 1346 واحدی به نام
«بهداشت و تنظیم خانواده» در وزارت بهداری وقت شکل گرفت.

 

پس از پیروزی انقلاب
اسلامی، مدت کوتاهی برنامه های تنظیم خانواده به بوته فراموشی سپرده شد و نتیجه
این امر، افزایش سریع موالید و رشد جمعیت بود.[4]

 

مجدداً در سال های پس از
جنگ تحمیلی، یعنی از سال 1368، موضوع کنترل جمعیت مورد بحث قرار گرفت. آمار رسمی
نشان می داد که ایران از لحاظ نرخ رشد جمعیت در ردیف سوم کشورهای جهان قرار گرفته
است. توجه به افزایش 9/3 نرخ رشد جمعیت و لوازم و پیامدهای اجتماعی آن، کافی بود
تا نگرانی مسئولان کشور را برانگیزد. پس از آنکه موضوع کنترل جمعیت و لزوم تنظیم
خانواده از سوی محافل گوناگون علمی و سیاسی مطرح شد، برخی در موافقت و گروهی در
مخالفت با آن، سخن ها گفتند و سمینارها و مجامع تخصصی مختلفی در کشور برگزار شد.

معایب کثرت جمعیت:

اصولاً در کشورهایی که میزان رشد جمعیت آن‌ها بالاست، بخش اعظم
جمعیت اضافی آن‌ها را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهند که به طور عمده
مصرف‌کننده هستند، بنابراین اندک امکان سرمایه‌گذاری‌مجدد در این کشورها
ازبین می رود.

کثرت جمعیت به خودی خود متضمن اقتدار یک جامعه می باشد. ولی اگر بصورت اصولی کنترل نشود پیامدهای ناگواری به همراه
خواهد داشت البته دقت دراین نکته حایز اهمیت است که  کنترل جمعیت باید کاملا کارشناسانه صورت پذیرد
وهمه دستگاه های دولتی  چه آنانی که مستقیم(وزارت
بهداشت ودرمان و..)وچه آنانی که غیر مستقیم (سازمانهای فرهنگی ودانشگاهی ....) دست
اندر کارند باید تمامی هم وغم خود را براین امر بگمارند تا منجر به پیامدهای
ناگوار مانند پیری جمعیت و....نگردد.

معایب کنترل جمعیت:

1- مهمترین آسیب
ها، کاهش اقتداربین المللی کشور .

2- خطر ابتلا به پیری جامعه (درآمارهای بدست آمده جامعه به سمت پیری درحال
حرکت است)

3- تبدیل جامعه پویا به یک
جامعه ایستا وگسترش یاس ونا امیدی

4- کاهش خلاقیت وترویج
فرهنگ مصرف گرایی

5- نهادینه شدن درفرهنگ مردم وپرداخت هزینه برای جبران.

باید بپذیریم که دولت به جهت داشتن قدرت بازدارنده
ممکن است که درکاهش جمعیت موفق عمل کرده باشد اما درافزایش آن ناگزیر به پرداخت هرینه
های هنگفتی است.

بدون شک به راحتی نمی توان با چند فیلم وتیزر تلویزونی اعتقاد مردم را به افزایش
اولاد افزود زیرا هم اکنون نیزکه خیلی ازدولت مردان به این نتیجه رسیده اند کوچکترین
اقدامی جهت ترقیب مردم به این امر مهم صورت نگرفته است بلکه به قول معروف تحریمهای
دولتی برای خانوارهای بالاتر ازسه فرزند ادامه دارد.

 

راهکار های مهم برای افزایش جمعیت:

1- فرهنگ سازی وتبیین صادقانه برای جامعه

2- تشویقهای تحریک کننده :

الف:آموزش وپروش رایگان

ب:بهداشت ودرمان رایگان

ج:افزایش سرانه مالی حمایتی

د:دریافت شغل باثبات ومسکن مناسب درصورت ازدواج

هـ - تاسیس حساب پس انداز با دوام برای همه فرزندان

 

«فقه شیعه، رشد
یا کنترل جمعیت؟‏»

 

آیا فقه و فقهای شیعی، با رشد جمعیت موافقند یا
با کنترل آن؟

تا اوایل قرن هجدهم‏‎ ‎دیدگاه‏های خاصی پیرامون عواقب ازدیاد جمعیت به چشم
نمی‏خورد و تنها بعضی از‎ ‎صاحب‏نظران مانند خواجه نصیرالدین طوسی (متوفای 653 هـ. ق)
به صورت غیرمستقیم عواقب‎ ‎و تبعات افزایش جمعیت را گوشزد می‏کرده‏اند. خواجه
نصیرالدین درباره کاهش احتمالی‎ ‎مرگ و میر و پیامدهای ناگوار رشد جمعیت در کتاب مشهور خود
اخلاق ناصری در بحث از «غیرمعقول بودن ترس از مرگ» می‏نویسد: در صورتی‏که هیچ‏گونه
تلفات ناشی از مرگ و‎ ‎میر برای جمعیت وجود نداشت، آن‏گاه جمعیت آنچنان به سرعت
رشد می‏کرد که در روی زمین‎ ‎حتی جایی برای ایستادن افراد وجود نمی‏داشت. (5)‏

 

با توجه به اینکه تا
اوایل قرن بیستم رشد جمعیت در میان مسلمانان (و شیعیان)‏‎ ‎ناچیز بوده است، بحث کنترل جمعیت و سیاست‏های جمعیتی در سطح
ملی (به صورت کلان) وجود‎ ‎نداشته است. مباحث کنترل موالید و جلوگیری از‎ ‎باروری و عزل، بیشتر در قالب مسائل فردی و مسائلی نظیر
تعیین تکلیف شرعی و فقهی‎ ‎و جواز شرعی آن مطرح بوده است. بیشتر
روایاتی هم که از ائمه علیهم‏السلام درباره‎ ‎عزل و کنترل باروری نقل شده‏اند عمدتا در پاسخ به
سئوالاتی هستند که مردم از ایشان‎ ‎در قالب سئوالات شرعی کسب تکلیف می‏نموده‏اند‎.

‎با ورود به قرن بیستم و توسعه دانش بهداشت و علوم پزشکی و
کنترل مرگ و میرها و‎ ‎افزایش حجم جمعیت جهان، مسئله کنترل موالید و سیاست‏های
جمعیتی در سطح کلان مطرح‏‎ ‎گردید و بسیاری از دولت‏ها این مسئله را به عنوان یک ضرورت
در دستور کار سیاست‏های‎ ‎ملی خود قرار دادند. از این زمان به بعد است که با فقه
سیاسی شیعه در مورد‎ ‎سیاست‏های جمعیتی در سطح کلان به عنوان یک مسئله ـ که فقه
سیاسی باید پاسخ مناسبی‎ ‎برای آن داشته باشد ـ مواجه می‏شویم‎.‎

نظرات فقهای شیعه درباره
سیاست‏های جمعیتی و تنظیم خانواده (در سطح کلان‎(‎

علما و فقهای شیعه در زمینه کنترل موالید و کمیت تعداد فرزندان به دو دسته
تقسیم‎
‎می‏شوند‎: 

‎الف. گروهی که اسلام را مخالف با کنترل موالید و موافق با ازدیاد جمعیت و نفوس‎ ‎می‏دانند‎.

‎ب. گروهی که معتقدند اسلام علاوه بر تأکید نسبت به تکثیر نسل، جواز کنترل
موالید‎ ‎و جلوگیری از آن را در موارد خاص صادر کرده است‎.

‎هر دو گروه برای نظرات و دیدگاه‏های
خود به آیات قرآن و روایات و احادیث وارده‎ ‎در این زمینه استناد می‏کنند که در اینجا به طور اجمال به مواردی از آنها
اشاره‎ ‎می‏شود‎

مخالفان کنترل موالید و سیاست‏های کنترل جمعیتی؛

برخی از علما و
فقهای شیعه‎ ‎معتقدند که کنترل موالید و جلوگیری از بارداری، چه در سطح خرد و چه در سطح
کلان،‎ ‎مغایر با روح اسلام و آیات قرآن است.

‎مرحوم آیت‏الله طهرانی از جمله علمایی است که به مخالفت شدید با مقوله
کنترل‎ ‎جمعیت پرداخته است. کتاب ایشان
به نام رساله نکاحیه: کاهش
جمعیت ضربه‏ای سهمگین بر‎ ‎پیکر مسلمین به این مسئله و زوایای گوناگون آن
می‏پردازد. بخش عمده‏ای از کتاب‎ ‎مربوط به مباحث فقهی شیوه‏های جلوگیری است و قسمت
دیگری از آن به مضرات انواع‎ ‎جلوگیری با استناد به اقوال طبیبان پرداخته است.

مرحوم طهرانی
با استناد به آیه‏‎ «‎وَأَنکِحُوا الْأَیَامَی مِنکُمْ وَالصَّالِحِین
...» (نور، 32) می‏نویسد: با وجود‎ ‎صفات واسع، رازق، رزاق و علیم خداوند چگونه ممکن
است مسلمانان به تنگدستی بیفتند؟‎ ‎از این رو، وی هرگونه جلوگیری از فرزندزایی را
خلاف شرع می‏داند. به‎ ‎نظر ایشان، اصل‎ ‎زن در عبادت است؛ یعنی اصل، در وضعیت حمل و رضاع
است. حیض خلاف اصل است؛ یعنی عدم‎ ‎حمل و عدم رضاع خلاف اصل است. زن به واسطه عدم
حمل و عدم رضاع، تعدادی از قوای بدنی‎ ‎و جسمی خود را که خداوند به صورت خون درآورده
است هدر خواهد داد. از این روی، از‎ ‎رحمت خدا دور است و خداوند در اینجا به وی اجازه
عبادت و خشوع و خضوعی را که به‎ ‎واسطه نماز و روزه و طواف حاصل می‏شود نداده
است. (6)‏

نگاه اهل سنت به کنترل جمعیت:

 آیت‏الله
طهرانی در بخشی از کتاب خویش با اشاره‎ ‎به قطعنامه هفده تن از فقهای اهل سنت که پس از
شرکت در مجلس مجمع فقهی اسلامی در‏‎ ‎سال 1400 هـ. ق در مکه مکرمه صادر گردید، نظر
برخی از علمای معاصر اهل سنت را مطرح‎ ‎می‏کند. (7) متن قطعنامه مزبور به
قرار زیر است‏‎:‎‏ «نظر به اینکه شریعت اسلام ترغیب‏کننده به فزونی
نسل مسلمانان و انتشار آن است،‎ ‎و تحدید نسل و جلوگیری از آبستنی مخالف فطرت
انسانی و شریعت اسلامی می‏باشد، و نظر‎ ‎به اینکه هدف جلوگیری از افزایش جمعیت مسلمانان
نیرنگی برای کاهش دادن نیروی انسانی‎ ‎آنها و تقویت سلطه استعمارگران بر کشورهای
اسلامی و بهره‏برداری بیشتر از ثروت‏های‎ ‎آنان است و نیز نظر به اینکه جلوگیری از نسل
نوعی عمل جاهلی و بدگمانی نسبت به خدای‎ ‎متعال است، مجلس مجمع فقهی اسلامی به اتفاق آراء
مقرر می‏دارد که: تحدید نسل مطلقا‎ ‎جایز نیست و جلوگیری از آبستنی در صورتی که
انگیزه آن ترس از کمبود باشد حرام است؛‎ ‎چرا که خداوند متعال «هوالرزاق»،»ذوالقوة
المتین» و روزی همه جنبندگان روی زمین را‎ ‎به عهده گرفته است: «وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِی
الأَرْضِ إِلاَّ عَلَی اللّهِ‎ ‎رِزْقُهَا ...» (هود، 6) اما دعوت و الزام مردم به تحدید نسل و
جلوگیری از آبستنی‎ ‎به طور کلی شرعا حرام است».‏

آیت‏اللّه‏
طهرانی سیاست کاهش جمعیت را توطئه صهیونیسم و غرب علیه
مسلمانان‎ ‎می‏داند. آنچه بدبینی‏های علمایی
همچون مرحوم آیت‏الله طهرانی را دامن زده است‎ ‎کمک‏های صندوق بین‏المللی پول، بانک جهانی و سازمان‏هایی
نظیر سازمان ملل متحد به‎ ‎کشورهای جهان سوم برای کنترل جمعیت می‏باشد. به عنوان مثال،
مدیر اجرایی صندوق‎ ‎جمعیت ملل متحد گفته است: بانک جهانی 150 میلیون دلار به
عنوان وام برای بهداشت و‎ ‎تنظیم خانواده در ایران اختصاص داده است. (8)‏

در مجموع، علما و
صاحب‏نظران هم رأی با مرحوم آیت‏الله طهرانی، به دو دلیل عمده‎ ‎معتقد به عدم جواز برای کنترل جمعیت هستند:

 1. آیات و روایات در این‌باره؛

2‏‎. ‎دسیسه‏ها و نقشه‏های استعمار و صهیونیسم برای کاهش جمعیت
مسلمانان‎.‎

 

نظر مقام معظم رهبری در مورد افزایش جمعیت

نکات کلیدی و مهم رهبر معظم انقلاب در این باره در ادامه می
آید:

ما باید به رقم جمعیتی صد و پنجاه میلیون و دویست میلیون
برسیم

من این را همین جا عرض بکنم؛ جمعیت جوان و بانشاط و تحصیلکرده
و باسواد کشور، امروز یکى از عاملهاى مهم پیشرفت کشور است. در همین آمارهائى که
داده میشود، نقش جوانهاى تحصیلکرده و آگاه و پرنشاط و پرنیرو را مى بینید. ما باید
در سیاست تحدید نسل تجدیدنظر کنیم. سیاست تحدید نسل در یک برهه اى از زمان درست
بود؛ یک اهدافى هم برایش معین کردند. آنطورى که افراد متخصص و عالم و کارشناسان
علمىِ این قسمت تحقیق و بررسى کردند و گزارش دادند، ما در سال ۷۱ به همان مقاصدى
که از تحدید نسل وجود داشت، رسیدیم. از سال ۷۱ به این طرف، باید سیاست را تغییر میدادیم؛
خطا کردیم، تغییر ندادیم.

امروز باید این خطا را جبران کنیم. کشور باید نگذارد که غلبه ى نسل جوان و نماى زیباى جوانى
در کشور از بین برود؛ و از بین خواهد رفت اگر به همین ترتیب پیش برویم؛ آنطورى که
کارشناسها بررسى علمى و دقیق کردند. اینها خطابیات نیست؛ اینها کارهاى علمى و دقیقِ
کارشناسى شده است. اگر چنانچه با همین وضع پیش برویم، تا چند سال دیگر نسل جوان ما
کم خواهد شد – که امروز قاعده ى جمعیتى ما جوان است – و بتدریج دچار پیرى خواهیم
شد؛ بعد از گذشت چند سال، جمعیت کشور هم کاهش پیدا خواهد کرد؛ چون پیرى جمعیت با
کاهش زاد و ولد همراه است. یک زمانى را مشخص کردند و به من نشان دادند، که در آن
زمان، ما از جمعیت فعلى مان کمتر جمعیت خواهیم داشت. اینها چیزهاى خطرناکى است؛ اینها
را بایستى مسئولین کشور بجد نگاه کنند و دنبال کنند. .... اینها جزو مباحث مهمى
است که واقعاً همه ى مسئولین کشور – نه فقط مسئولین ادارى – روحانیون، کسانى که
منبرهاى تبلیغى دارند، باید در جامعه درباره ى آن فرهنگ سازى کنند؛ از این حالتى
که امروز وجود دارد – یک بچه، دو بچه – باید کشور را خارج کنند. رقم صد و پنجاه میلیون
و دویست میلیون را اول امام گفتند – و درست هم هست – ما باید به آن رقمها برسیم.

بیانات در دیدار کارگزاران نظام ۱۳۹۱/۰۵/۰۳

هر اقدامی براى توقف رشد جمعیت، بعد از صد و پنجاه میلیون
انجام گیرد

تجربه ى متراکم در قانونگذارى، در اجرا؛ این هم جزو نقاط
درخشان کشور است. جمعیت کشور، هفتاد و پنج میلیون. البته بنده همین جا عرض بکنم؛ من معتقدم که کشور ما با امکاناتى که داریم، میتواند صد و پنجاه
میلیون نفر جمعیت داشته باشد. من معتقد به کثرت جمعیتم. هر اقدام و تدبیرى
که میخواهد براى متوقف کردن رشد جمعیت انجام بگیرد، بعد از صد و پنجاه میلیون
انجام بگیرد!

بیانات در دیدار مسئولان نظام جمهورى اسلامى ایران
۱۳۹۰/۰۵/۱۶

تحدید نسل از اواسط دهه ۷۰ باید متوقف میشد

یکى از مهمترین موجودى هاى باارزش ما، همین نسل جوانِ تحصیلکرده
است. نسل جوان تحصیلکرده، هم شجاعت دارد، هم امید دارد، هم نشاط و تحرک دارد. من
همین جا در داخل پرانتز عرض بکنم؛ یکى از خطاهائى که خود ما کردیم – بنده خودم هم
در این خطا سهیمم – این مسئله ى تحدید نسل از اواسط دهه ى ۷۰ به این طرف باید
متوقف میشد. البته اوّلى که سیاست تحدید نسل اتخاذ شد، خوب بود، لازم بود، لیکن از
اواسط دهه ى ۷۰ باید متوقف میشد. این را متوقف نکردیم؛ این اشتباه بود. عرض کردم؛
مسئولین کشور در این اشتباه سهیمند، خود بنده ى حقیر هم در این اشتباه سهیمم. این
را خداى متعال و تاریخ باید بر ما ببخشد. نسل جوان را باید حفظ کرد. با این روند
کنونى اگر ما پیش برویم – من چندى پیش هم در ماه رمضان در سخنرانى گفتم – کشور پیر
خواهد شد. خانواده ها، جوانها باید تولید مثل را زیاد کنند؛ نسل را افزایش دهند. این
محدود کردن فرزندان در خانه ها، به این شکلى که امروز هست، خطاست. این نسل جوانى
که امروز ما داریم، اگر در ده سال آینده، بیست سال آینده و در دوره ها و مرحله هاى
آینده ى این کشور بتوانیم آن را حفظ کنیم، همه ى مشکلات کشور را اینها حل میکنند؛
با آن آمادگى، با آن نشاط، با آن شوقى که در نسل جوان هست، و با استعدادى که در ایرانى
وجود دارد. پس ما مشکل اساسى براى پیشرفت نداریم.

بیانات در اجتماع بزرگ مردم بجنورد ۱۳۹۱/۰۷/۱۹

جامعه ى ما در آینده ى نه چندان دورى، جامعه ى پیر خواهد شد

حد زاد و ولد در جامعه ى ما چیست؟ من اشاره کردم؛ یک تصمیمِ
زمان دار و نیاز به زمان و مقطعى را انتخاب کردیم، گرفتیم، بعد زمانش یادمان رفت!
مثلاً فرض کنید به شما بگویند آقا این شیر آب را یک ساعت باز کنید. بعد شما شیر را
باز کنى و بروى! ماها رفتیم، غافل شدیم؛ ده سال، پانزده سال. بعد حالا به ما گزارش
میدهند که آقا جامعه ى ما در آینده ى نه چندان دورى، جامعه ى پیر خواهد شد؛ این
چهره ى جوانى که امروز جامعه ى ایرانى دارد، از او گرفته خواهد شد. حد زاد و ولد
چقدر است؟

بیانات در دیدار جوانان استان خراسان شمالى  ۱۳۹۱/۰۷/۲۳

 

نظر آیت‌الله سبحانی درباره شعار
کنترل جمعیت

باید شعار کنترل نسل را
جمع کنیم زیرا این شعار به مصلحت مملکت نیست.

مرکز خبر حوزه: آیت‌الله ‌العظمی سبحانی گفت:
چنانچه معتقد باشیم خداوند هر کس را آفریده روزی خواهد داد، باید شعار کنترل نسل
را جمع کنیم زیرا این شعار به مصلحت مملکت نیست.

کنترل جمعیت وبسیج دهها میلیونی

گفت و گوی اختصاصی سردار
محمد رضا نقدی رئیس سازمان بسیج مستضعفین با پایگاه اطلاع رسانی سپاه امیرالمومنین(ع): 

جمعیت منشأ قدرت است و
موجب پیشرفت اقتصادی و اقتدار سیاسی می‌شود.

داشتن یک جامعه جوان وپر نشاط می تواند در ساخت زیر بنایی
کشور و از میان برداشتن مشکلات موثر باشد.

 کشورهای غربی سیاست کنترل جمعیت را در برخی از کشورهای آفریقایی به شدت پیگیری
می کنند تا بتوانند براین کشورها تسلط داشته باشند.

ما از اول با سیاست کنترل جمعیت مخالف بودیم و
کاری که در دولت سازندگی شکل گرفت اشتباه بود.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی‏نوشتها:

 

1- ستوده، هدایتالله؛ آسیبشناسی اجتماعی (جامعهشناسی انحرافات)،

2- امانی، مهدی؛ مبانی جمعیتشناسی،

3- حلم سرشت، پریوش و دل پیشه، اسماعیل، بهداشت و تنظیم خانواده، انتشارات چهر،
1378، ص 3.

 

4- کلانتری، صمد، جمعیت و
تنظیم خانواده، انتشارات فروغ ولایت، اصفهان، 1378، ص 13.

5- تلخیص و برگرفته‏ای از
مقاله «تأثیر آموزه ها و فتاوای شیعی در رشد و کنترل جمعیت»، محمد ولی علییی،‎ ‎

 

6- مهریار، امیر هوشنگ،
اسلام و تنظیم خانواده از منظر شیعه، 2002، وزارت‎ ‎علوم، تحقیقات و فن‏آوری، ص 17‏

‏7- طهرانی،
سیدمحمد حسین، رساله نکاحیه، تهران، انتشارات حکمت، بی‏تا، ص 42‏

‏8- همان، ص
137-138‏

‏9- همان، ص294



برچسب ها :