وصیت عبرت انگیز اسکندر

خب بعد از مدت ها شاه عربستان ملک عبدالله هم مرد .کاری ندارم چی بوده وکی بوده اما معیاری داریم

(چشمکملک عبدالله وبوش درحال نوشیدن ....... ......   ......   ....... چشمک)

 در حدیثی از حضرت سلیمان علیه السلام می خوانیم: «لاتحکموا علی رجل بشی ء حتی تنظروا الی من یصاحب فانما یعرف الرجل باشکاله واقرانه؛  درباره کسی قضاوت نکنید تا نگاه کنید با چه کسی همنشین است؛ چرا که انسان را به وسیله دوستان و همنشین هایش می توان شناخت؛ و او نسبتی با اصحاب و یارانش دارد. 

بعد ازمرگش سران کشورهای غربی وتمامی جلادان پیامهایی دادند که جای تامل است  وبا جستجو براحتی می توان فهمید کی خوشحال شده وچه کسانی ناراحت اند/

اما عبرتی که باید بگیریم می توان دروصیت عبرت انگیز اسکندر بعد ازمرگش که توسظ جامی رحمت الله علیه به نظم درآمده یافت.

سکندر چو نامه به مادر نوشت
خبرنامهٔ موعظت در نوشت،
                                                 به یاران زبان نصیحت گشاد
                                                به هر سینه گنجی ودیعت نهاد
وصیت چنین کرد با حاضران
که: «ای از جهالت تهی خاطران
                                                  چو بر داغ هجران من دل نهید
                                                   تن ناتوانم به محمل نهید،
گذارید دستم برون از کفن!
کنید آشکارش بر مرد و زن!
                                                   ز حالم دم نامرادی زنید!
                                               به هر مرز و بوم این منادی زنید!
که: این دست، دستی‌ست کز عز و جاه
ربود از سر تاجداران کلاه
                                                  کلید کرم بود در مشت او
                                                 نگین خلافت در انگشت او
ز شیر فلک، قوت پنجه یافت
قوی‌بازوان را بسی پنجه تافت
                                            ز حشمت زبردست هر دست بود
                                              همه دست‌ها پیش او پست بود
ز نقد گدایی و شاهنشهی
ز عالم کند رحلت اینک تهی
                                         چو بحرش به کف نیست جز باد هیچ،
                                           چه امکان ز وی این سفر را بسیچ؟
چو اول تو را مادر دهر زاد
بجز دست خالی‌ت چیزی نداد
                                              ازین ورطه چون پای بیرون نهی،
                                                  بود زاد راه تو دست تهی
مکن در میان دست خود را گرو!
به چیزی که گویند: بگذار و رو!
                                            بده هر چه داری! که این دادن است
                                            که از خویشتن بند بگشادن است.

پناه برخدا


/ 22 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ترمه

دعواکن… ولی با کاغذت اگرازکسی ناراحتی؛ یک کاغذبردارو یک مداد هرچه خواستی به او بگویی,روی کاغذبنویس.خواستی هم داد بکشی تنهاسایزکلماتت را بزرگ کن نه صدایت را… آرام که شدی،برگردوکاغذت رانگاه کن.آنوقت خودت قضاوت کن حالامیتوانی تمام خشم نوشته هایت رابا پاک کن عزیزت پاک کنی دلی هم نشکانده ای, وجدانت را نیازرده ای.خرجش همان مدادو پاک کن بود,نه بغض و پشیمانی "گاهی میتوان از کوره خشم پخته تربیرون آمد"

ترمه

آدم‌ها . عطرشان را با خودشان می‌آورند . جا می‌گذارند . و می‌روند . آدم‌ها . می‌آیند و می‌روند . ولی . ! توی خواب‌های‌مان می‌مانند . آدم ها می. آيند و مي روند . ولي ! ديروز را با خود نمي برند . آدم ها . مي آيند . خاطره هايشان را جا مي گذارند . و مي روند . آدم ها . مي آيند . تمام برگ هاي تقويم بهار مي شود . مي روند . و چهار فصل پاييز را . با خود نمي برند . آدم‌ها . وقتی می‌آیند . موسیقی‌شان را هم با خودشان می‌آورند . و وقتی می‌روند. با خود نمی‌برند !؟ آدم ها مي آيند و مي روند ولي در دلتنگي هايمان. شعر هايمان. روياي خيس شبانه ي مان مي مانند.

ترمه

آدم‌ها . عطرشان را با خودشان می‌آورند . جا می‌گذارند . و می‌روند . آدم‌ها . می‌آیند و می‌روند . ولی . ! توی خواب‌های‌مان می‌مانند . آدم ها می. آيند و مي روند . ولي ! ديروز را با خود نمي برند . آدم ها . مي آيند . خاطره هايشان را جا مي گذارند . و مي روند . آدم ها . مي آيند . تمام برگ هاي تقويم بهار مي شود . مي روند . و چهار فصل پاييز را . با خود نمي برند . آدم‌ها . وقتی می‌آیند . موسیقی‌شان را هم با خودشان می‌آورند . و وقتی می‌روند. با خود نمی‌برند !؟ آدم ها مي آيند و مي روند ولي در دلتنگي هايمان. شعر هايمان. روياي خيس شبانه ي مان مي مانند.

افسانه

از حضرت امام علی(ع) نقل شده است؛ «اگر قطره‌ای شراب در چاهی بیفتد و از آب آن چاه سبزه‌زاری را آب دهند و از سبزه‌های آن حیوانی بخورد، من از گوشت آن حیوان نخواهم خورد»...

افسانه

از حضرت امام علی(ع) نقل شده است؛ «اگر قطره‌ای شراب در چاهی بیفتد و از آب آن چاه سبزه‌زاری را آب دهند و از سبزه‌های آن حیوانی بخورد، من از گوشت آن حیوان نخواهم خورد»...

دلمشغولیهای یک مامان (آفتاب)

پیرو شعر زیبای شما برای عبرت ظالمان... هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب بر دولت آشیان شما نیز بگذرد باد خزان نکبت ایام ناگهان بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز این تیزی سنان شما نیز بگذرد چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد بیداد ظالمان شما نیز بگذرد بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت هم بر چراغدان شما نیز بگذرد زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت ناچار کاروان شما نیز بگذرد ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن تأثیر اختران شما نیز بگذرد این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد بیش از دو روز بود از آن دگر کسان بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم تا سختی کمان شما نیز بگذرد در باغ دولت دگران بود مدتی این گل، ز گلستان شما نیز بگذرد آبی‌ست ایستاده درین خانه مال و جاه این آب ناروان شما نیز بگذرد ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع این گرگی شبان شما نیز بگذرد پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست هم بر پیادگان شما نیز بگذرد...

تی تی

سلام دهه فجر بر تمام عاشقان مبارک.../[گل]

تی تی

سلام دهه فجر بر تمام عاشقان مبارک.../[گل]

عمه

سلام.سربلندوسالم باشید

rezaee

:"مرگ را مانند گوسفندی که زنده پوستش را بکَنند یافتم سلام وخسته نباشید جالب بود فقط ذکر دونکته بعضی جاها تناقض داره تقریبا مرگ موسی بعد از اینکه گفت از زبان نمیشه از پا نمیشه از گوش نمیشه من خوندم جایی همش بهانه اورد عزراییل بهش یه میوه میده بوش میکنه از بوی اون میوه جونشو میگیره از رایحه اون میوه بعدا از موسی میپرسند مرگ را چطور یافتی با اینکه مرگت شیرین راحت بود بعد یاد میکنه مثل پوست کندن یک موجود زنده یعنی مرگ واسه همه سخته چه برسه به پیامبران